Opis
Warsztaty w skrócie
forma
warsztaty eksploracyjne, praca z własnym ciałem i układem nerwowym
czas trwania
trzy dni
terminy: trzy edycje w roku (kwiecień, lipiec, listopad)
główny temat
teoria poliwagalna i autonomiczny układ nerwowy jako fundament pracy z człowiekiem
dla kogo
terapeuci, masażyści, fizjoterapeuci, osoby pracujące z ciałem lub relacją terapeutyczną
cena
1200 zł (zaliczka 200 zł, reszta na miejscu)
https://www.youtube.com/watch?v=qgh4x2hx7EUhttps://www.youtube.com/watch?v=oMCiv2Hbntk
Dla kogo jest ten
kurs?
Te warsztaty są dla Ciebie, jeśli:
- pracujesz z ciałem lub relacją terapeutyczną i chcesz głębiej rozumieć, co wpływa na jakość kontaktu z klientem,
- intuicyjnie czujesz, że stan terapeuty ma znaczenie, ale nie masz narzędzi, żeby to precyzyjnie opisać i świadomie kształtować,
- szukasz języka i wiedzy, które łączą pracę somatyczną z neuronauką i praktyką uważności,
- chcesz poznać teorię poliwagalną nie jako abstrakcyjny model, ale jako narzędzie codziennej pracy i samorozumienia.
Warsztaty są skierowane przede wszystkim do:
- masażystów i terapeutów manualnych, którzy chcą rozumieć, dlaczego ciało klienta reaguje tak, a nie inaczej na dotyk,
- fizjoterapeutów i terapeutów somatycznych pracujących z napięciem, bólem i regulacją układu nerwowego,
- psychoterapeutów i terapeutów pracujących z ciałem w kontekście traumy i regulacji,
- instruktorów ruchu, jogi i oddechu szukających neurobiologicznego zaplecza dla swojej pracy,
- każdej osoby pracującej zawodowo z ludźmi, dla której relacja i obecność są narzędziem terapeutycznym.
Co zmieniają te warsztaty?
Teraz:
Pracujesz z klientem i czujesz, że coś nie płynie. Ciało nie odpuszcza mimo dobrej techniki. Czasem czujesz się po sesji wyczerpany/a, jakbyś brał/a na siebie napięcie klienta. Nie zawsze wiesz, czym jest ten moment, kiedy kontakt nagle się tworzy, i jak go świadomie budować.
Po kursie:
Masz mapę. Wiesz, w jakim stanie autonomicznym jesteś Ty i jakie sygnały wysyła ciało klienta. Rozumiesz, dlaczego stan bezpieczeństwa jest warunkiem efektywności każdej techniki terapeutycznej i jak go tworzyć w relacji. Potrafisz rozpoznawać własne wzorce reakcji walki, ucieczki i zamrożenia, zanim zdążą wpłynąć na sesję. Jesteś bardziej ugruntowany/a i mniej przepuszczalny/a dla napięć klienta.
Zarezerwuj termin przez formularz i zapłać później.
Przelewu należy dokonać w ciągu 5 dni od daty rezerwacji kursu. Po tym terminie rezerwacja zostaje anulowana.
Dlaczego stan terapeuty ma znaczenie? Teoria poliwagalna w praktyce
Teoria poliwagalna Stephena Porgesa opisuje, jak autonomiczny układ nerwowy człowieka nieustannie skanuje otoczenie i relacje w poszukiwaniu sygnałów bezpieczeństwa lub zagrożenia. Dzieje się to poniżej progu świadomości i nazywa się neurocepcją. Ciało reaguje na neurocepcję, zanim umysł zdąży cokolwiek ocenić.
W praktyce terapeutycznej oznacza to, że układ nerwowy klienta odbiera sygnały z ciała, głosu, rytmu oddechu i obecności terapeuty. Jeśli terapeuta jest ugruntowany i uregulowany, wysyła sygnały bezpieczeństwa, które dosłownie umożliwiają układowi nerwowemu klienta przejście z trybu ochrony do trybu regeneracji. To nie metafora. To mechanizm biologiczny.
Żadna technika masażu, żadne narzędzie ani protokół nie zastąpi tego procesu. Mogą go uzupełnić, ale nie zastąpić. Terapeuta, który rozumie drabinę poliwagalną i potrafi na niej się poruszać, pracuje na poziomie, którego nie osiągnie bez tej wiedzy.
Zagadnienia warsztatów
Powęź jako organ świadomości ciała
- powięź nie jest tylko tkanką łączną, ale siecią receptorów proprioceptywnych i interoreceptywnych przekazujących informacje o stanie ciała do układu nerwowego,
- jak powięź rejestruje napięcia, emocje i wzorce posturalne i dlaczego praca manualna z powięzią wpływa na regulację autonomiczną,
- ćwiczenia eksplorujące: praktyczne doświadczenie powięzi jako medium świadomości i kontaktu.
Hierarchia autonomiczna i drabina poliwagalna
- trzy stany autonomiczne według teorii poliwagalnej: uregulowanie brzuszne (bezpieczeństwo i kontakt), mobilizacja (walcz lub uciekaj) i unieruchomienie (zamrożenie),
- hierarchia stanów: dlaczego nie możemy w pełni wybrać, w którym stanie jesteśmy, ale możemy się po drabinie świadomie poruszać,
- charakterystyka każdego stanu: jak wygląda, jak się czuje, jakie wzorce behawioralne i somatyczne mu towarzyszą.
Stany uregulowania i rozregulowania: eksploracja i rozpoznawanie
- omówienie i eksploracja stanu uregulowania brzusznego: jak wygląda w ciele, jakie ma jakości i jak go świadomie wspierać,
- eksploracja stanu walki lub ucieczki: jak go rozpoznać w sobie przed sesją i w trakcie, i jak nie wnosić go do relacji z klientem,
- eksploracja stanu zamrożenia: jak odróżnić je od spokoju i dlaczego jest to ważne dla terapeuty pracującego z traumą i głębokim napięciem.
Poruszanie się po drabinie poliwagalnej
- nauka rozpoznawania własnego stanu autonomicznego w czasie rzeczywistym: sygnały ciała, oddech, napięcie, jakość obecności,
- refleksja i samoregulacja: konkretne praktyki przesuwania się w górę drabiny, w kierunku bezpieczeństwa i kontaktu,
- jak wzorce regulacji terapeuty wpływają na wzorce regulacji klienta: ko-regulacja jako narzędzie terapeutyczne.
Neurocepcja: intuicja układu nerwowego
- neurocepcja jako podprogowy mechanizm oceny bezpieczeństwa lub zagrożenia w otoczeniu i relacjach,
- jak rozróżnić sygnały płynące z własnego ciała, z otoczenia i z relacji z klientem,
- dlaczego intuicja terapeuty ma neurologiczne podstawy i jak ją rozwijać przez praktykę uważności i kontaktu z ciałem.
Ruch intuicyjny i mapa ciała
- ruch intuicyjny jako praktyka pogłębiania relacji z własnym ciałem poza wzorcami i schematami ruchowymi,
- mapa ciała: praca z subiektywną geografią własnego ciała, obszarami żywymi i martwymi, napiętymi i wolnymi,
- jak własna mapa ciała terapeuty wpływa na to, gdzie i jak pracuje z ciałem klienta.
Praktyka uważności jako regulacja układu nerwowego
- uważność nie jako technika relaksacyjna, ale jako trening zdolności obserwacji własnych stanów autonomicznych,
- jak regularna praktyka uważności zmienia zdolność terapeuty do pozostawania w kontakcie bez rozproszenia i przeciążenia,
- krótkie praktyki możliwe do zastosowania przed sesją, w jej trakcie i po jej zakończeniu.
Powęź jako organ świadomości ciała
- powięź nie jest tylko tkanką łączną, ale siecią receptorów proprioceptywnych i interoreceptywnych przekazujących informacje o stanie ciała do układu nerwowego,
- jak powięź rejestruje napięcia, emocje i wzorce posturalne i dlaczego praca manualna z powięzią wpływa na regulację autonomiczną,
- ćwiczenia eksplorujące: praktyczne doświadczenie powięzi jako medium świadomości i kontaktu.
Hierarchia autonomiczna i drabina poliwagalna
- trzy stany autonomiczne według teorii poliwagalnej: uregulowanie brzuszne (bezpieczeństwo i kontakt), mobilizacja (walcz lub uciekaj) i unieruchomienie (zamrożenie),
- hierarchia stanów: dlaczego nie możemy w pełni wybrać, w którym stanie jesteśmy, ale możemy się po drabinie świadomie poruszać,
- charakterystyka każdego stanu: jak wygląda, jak się czuje, jakie wzorce behawioralne i somatyczne mu towarzyszą.
Stany uregulowania i rozregulowania: eksploracja i rozpoznawanie
- omówienie i eksploracja stanu uregulowania brzusznego: jak wygląda w ciele, jakie ma jakości i jak go świadomie wspierać,
- eksploracja stanu walki lub ucieczki: jak go rozpoznać w sobie przed sesją i w trakcie, i jak nie wnosić go do relacji z klientem,
- eksploracja stanu zamrożenia: jak odróżnić je od spokoju i dlaczego jest to ważne dla terapeuty pracującego z traumą i głębokim napięciem.
Poruszanie się po drabinie poliwagalnej
- nauka rozpoznawania własnego stanu autonomicznego w czasie rzeczywistym: sygnały ciała, oddech, napięcie, jakość obecności,
- refleksja i samoregulacja: konkretne praktyki przesuwania się w górę drabiny, w kierunku bezpieczeństwa i kontaktu,
- jak wzorce regulacji terapeuty wpływają na wzorce regulacji klienta: ko-regulacja jako narzędzie terapeutyczne.
Neurocepcja: intuicja układu nerwowego
- neurocepcja jako podprogowy mechanizm oceny bezpieczeństwa lub zagrożenia w otoczeniu i relacjach,
- jak rozróżnić sygnały płynące z własnego ciała, z otoczenia i z relacji z klientem,
- dlaczego intuicja terapeuty ma neurologiczne podstawy i jak ją rozwijać przez praktykę uważności i kontaktu z ciałem.
Ruch intuicyjny i mapa ciała
- ruch intuicyjny jako praktyka pogłębiania relacji z własnym ciałem poza wzorcami i schematami ruchowymi,
- mapa ciała: praca z subiektywną geografią własnego ciała, obszarami żywymi i martwymi, napiętymi i wolnymi,
- jak własna mapa ciała terapeuty wpływa na to, gdzie i jak pracuje z ciałem klienta.
Praktyka uważności jako regulacja układu nerwowego
- uważność nie jako technika relaksacyjna, ale jako trening zdolności obserwacji własnych stanów autonomicznych,
- jak regularna praktyka uważności zmienia zdolność terapeuty do pozostawania w kontakcie bez rozproszenia i przeciążenia,
- krótkie praktyki możliwe do zastosowania przed sesją, w jej trakcie i po jej zakończeniu.
Co wyniesiesz z warsztatów?
- rozumienie teorii poliwagalnej i jej bezpośrednie przełożenie na pracę terapeutyczną,
- umiejętność rozpoznawania własnego stanu autonomicznego i świadomego poruszania się po drabinie poliwagalnej,
- praktykę pracy z powięzią jako organem świadomości ciała,
- narzędzia samoregulacji możliwe do stosowania w codziennej praktyce zawodowej,
- głębsze rozumienie neurocepcji i ko-regulacji jako mechanizmów wpływających na każdą sesję,
- doświadczenie ruchu intuicyjnego i mapy ciała jako ćwiczenia pogłębiającego kontakt z własnym ciałem.
Jak wyglądają warsztaty?
Warsztaty mają charakter eksploracyjny, a nie wykładowy. Teoria jest wprowadzeniem do doświadczenia, nie głównym punktem programu.
- każde zagadnienie jest najpierw omawiane, a następnie eksplorowane przez ćwiczenia somatyczne, ruch lub pracę w parach,
- tempo jest celowo wolne: celem jest rzeczywiste doświadczenie, nie przyswojenie jak największej ilości informacji,
- warsztaty są procesowe: to, co pojawia się w ciele podczas ćwiczeń, jest materiałem do pracy, a nie czymś do pominięcia,
- przestrzeń na integrację i wymianę doświadczeń jest wbudowana w strukturę każdego dnia.
Jeśli szukasz pogłębienia neurobiologicznych podstaw swojej pracy i narzędzi do świadomej regulacji własnego układu nerwowego jako terapeuty, jesteś w dobrym miejscu.
Terminy i dostępność
Warsztaty odbywają się trzy razy w roku w Kołobrzegu. Kameralna formuła oznacza ograniczoną liczbę miejsc. Kolejne terminy: kwiecień, lipiec, listopad.
Ze względu na eksploracyjny i procesowy charakter pracy liczba uczestników jest celowo mała. Jeśli widzisz pasujący termin, warto rezerwować z wyprzedzeniem.
FAQ
Czym jest teoria poliwagalna i dlaczego jest ważna dla terapeutów?
Teoria poliwagalna opisuje, jak autonomiczny układ nerwowy reguluje stany bezpieczeństwa, mobilizacji i unieruchomienia. W kontekście pracy terapeutycznej jest ważna, bo wyjaśnia neurobiologicznie, dlaczego stan terapeuty (ugruntowanie, regulacja, obecność) bezpośrednio wpływa na to, czy ciało klienta może się otworzyć na zmianę. To nie filozofia, lecz mechanizm biologiczny z solidnym zapleczem naukowym.
Co to jest neurocepcja?
Neurocepcja to termin wprowadzony przez Stephena Porgesa na opisanie podprogowego, automatycznego skanowania otoczenia i relacji przez autonomiczny układ nerwowy w poszukiwaniu sygnałów bezpieczeństwa lub zagrożenia. Dzieje się poniżej progu świadomości, szybciej niż świadoma ocena. Zrozumienie neurocepcji pomaga terapeutom zrozumieć, jak ich własne ciało i obecność są odbierane przez klientów bez żadnych słów.
Co to jest drabina poliwagalna?
Drabina poliwagalna to metafora opisująca hierarchię stanów autonomicznych: od uregulowania brzusznego (bezpieczeństwo, kontakt, regeneracja) przez mobilizację (walcz lub uciekaj) do unieruchomienia (zamrożenie). Terapeuta poruszający się świadomie po tej drabinie potrafi rozpoznawać, w którym stanie się znajduje, i podejmować działania przesuwające go w kierunku bezpieczeństwa przed i podczas pracy z klientem.
Czy warsztaty są dla osób bez wiedzy o teorii poliwagalnej?
Tak. Warsztaty zaczynają od podstaw i budują rozumienie stopniowo przez doświadczenie, nie przez wykład. Wcześniejsza znajomość teorii poliwagalnej nie jest wymagana.
Czy to warsztaty dla masażystów, czy też dla osób pracujących relacyjnie?
Dla obu grup. Teoria poliwagalna ma bezpośrednie przełożenie na pracę manualną: wyjaśnia, dlaczego ciało klienta może być podatne lub oporne na dotyk. Ale jest równie istotna dla psychoterapeutów, coachów, instruktorów ruchu i każdej osoby, dla której relacja z klientem jest narzędziem terapeutycznym.
Ile jest terminów w roku i gdzie odbywają się warsztaty?
Warsztaty odbywają się trzy razy w roku w Kołobrzegu. Terminy: kwiecień, lipiec i listopad. Kameralna grupa i stała lokalizacja pozwalają utrzymać spójny standard i jakość pracy.
Teoria poliwagalna opisuje, jak autonomiczny układ nerwowy reguluje stany bezpieczeństwa, mobilizacji i unieruchomienia. W kontekście pracy terapeutycznej jest ważna, bo wyjaśnia neurobiologicznie, dlaczego stan terapeuty (ugruntowanie, regulacja, obecność) bezpośrednio wpływa na to, czy ciało klienta może się otworzyć na zmianę. To nie filozofia, lecz mechanizm biologiczny z solidnym zapleczem naukowym.
Neurocepcja to termin wprowadzony przez Stephena Porgesa na opisanie podprogowego, automatycznego skanowania otoczenia i relacji przez autonomiczny układ nerwowy w poszukiwaniu sygnałów bezpieczeństwa lub zagrożenia. Dzieje się poniżej progu świadomości, szybciej niż świadoma ocena. Zrozumienie neurocepcji pomaga terapeutom zrozumieć, jak ich własne ciało i obecność są odbierane przez klientów bez żadnych słów.
Drabina poliwagalna to metafora opisująca hierarchię stanów autonomicznych: od uregulowania brzusznego (bezpieczeństwo, kontakt, regeneracja) przez mobilizację (walcz lub uciekaj) do unieruchomienia (zamrożenie). Terapeuta poruszający się świadomie po tej drabinie potrafi rozpoznawać, w którym stanie się znajduje, i podejmować działania przesuwające go w kierunku bezpieczeństwa przed i podczas pracy z klientem.
Tak. Warsztaty zaczynają od podstaw i budują rozumienie stopniowo przez doświadczenie, nie przez wykład. Wcześniejsza znajomość teorii poliwagalnej nie jest wymagana.
Dla obu grup. Teoria poliwagalna ma bezpośrednie przełożenie na pracę manualną: wyjaśnia, dlaczego ciało klienta może być podatne lub oporne na dotyk. Ale jest równie istotna dla psychoterapeutów, coachów, instruktorów ruchu i każdej osoby, dla której relacja z klientem jest narzędziem terapeutycznym.
Warsztaty odbywają się trzy razy w roku w Kołobrzegu. Terminy: kwiecień, lipiec i listopad. Kameralna grupa i stała lokalizacja pozwalają utrzymać spójny standard i jakość pracy.
Zarezerwuj miejsce na (o)Błędne warsztaty
Jeśli chcesz pracować ze świadomością tego, co dzieje się w Twoim układzie nerwowym i w układzie nerwowym klienta, ten warsztat jest właściwym krokiem.
Nie po to, żeby stać się lepszym technikiem. Po to, żeby rozumieć, co naprawdę umożliwia zmianę w ciele i relacji terapeutycznej.
Sprawdź terminy i zarezerwuj miejsce. Liczba uczestników jest ograniczona ze względu na kameralny, procesowy format.